تصور كنيد بانكي داريد كه در آن هر روز صبح 86400 تومان به حساب شما واريز مي شود و تا آخر شب فرصت داريد تا همه پولها را خرج كنيد، چون آخر وقت حساب خود به خود خالي مي شود. در اين صورت شما چه خواهيد كرد؟ البته كه سعي مي كنيد تا آخرين ريال را خرج كنيد. هر كدام از ما يك چنين بانكي داريم: بانك زمان. هر روز صبح، به حساب شما در بانك زمان 86400 ثانيه اعتبار ريخته مي شود و آخر شب اين اعتبار به پايان مي رسد. هيچ برگشتي نيست و هيچ مقداري از اين زمان به فردا اضافه نمي شود. ارزش يك سال را دانش آموزي كه مردود شده، مي داند. ارزش يك ماه را مادري كه فرزندي نارس به دنيا آورده، مي داند. ارزش يك هفته را سردبير يك هفته نامه مي داند. ارزش يك ساعت را عاشقي كه انتظار معشوق را مي كشد، مي داند. ارزش يك دقيقه را شخصي كه از قطار جا مانده، مي داند. ارزش يك ثانيه را آنكه از تصادفي مرگبار جان به در برده، مي داند. هر لحظه گنج بزرگي است، گنجتان را مفت از دست ندهيد. باز به خاطر بياوريد كه زمان به خاطر هيچكس منتظر نمي ماند. ديروز به تاريخ پيوست. فردا معماست. و امروز هديه است. |